COACH LOGIN
plus size model

Plus size models: Toegeven of opgeven?

Plus size models. Een kwestie van toegeven dat niet iedereen zich herkent in ‘regular-size modellen’, of de strijd opgeven op een normaal gewicht? Politiek correct en commercieel interessant, of een ongezond voorbeeld?

Plus size model Ashley Graham

“Lekker mollig en bloedmooi”

Gisteren keek in naar De Wereld Draait Door. Tafeldame was Antoinnette Scheulderman die opende met aandacht voor het plus size model Ashley Graham. Antoinette schetste het contrast tussen het harde werk dat reguliere modellen verrichten om slank te blijven met Ashley die pizza etend een interview gaf. Een groot contrast met de magere modellen in Frankrijk die tegenwoordig een verklaring moeten afgeven aan werkgevers dat ze gezond genoeg zijn om te werken.

Ashley Graham heeft maatje 44, is ’s werelds meest succesvolle model, eerste plus size model op de cover van de Amerikaanse Vogue, cover van de swimsuit edition van Sports Illustrated. 4.1 miljoen volgers op Instagram en jurylid bij America’s Next Top Model. “Ze is zelfs door Time Magazine en Forbes opgenomen in een lijst van meest invloedrijke personen wereldwijd”, mede door haar inzet voor meer diversiteit onder modellen. Ashley Graham is dus een succesvol model met ‘een kilootje meer’. Aldus prijst Antoinnette het plus size model. Fantastisch, super, hosanna.

Mathijs noemde haar bij het zien van de foto rechts “Prachtig, schitterend”.  Antoinnette benoemde het als “Lekker mollig en bloedmooi”. Het laatste wat ze nu zou moeten doen, is afvallen want dat bleek funest voor de carrière van eerdere plus size models. Ook Ashley merkte dit vorig jaar toen ze werd “beschuldigd van afvallen” [1].

Plus size, obese size?

Voordat ik hier verder ga, moet ik even kleur bekennen als fitness fotograaf, fitness docent en redacteur van een fitness site. Deze werkzaamheden zullen immers een rol spelen in mijn schoonheidsideaal. Ik werk wekelijks met afgetrainde fitness modellen. Ik ben niet voor niets fitness fotograaf en ook voor niet-fitness fotoshoots nodig ik vaak fitnessmodellen uit. Ik kan niet uitsluiten dat dit schoonheidsideaal hier slechts deels wordt gecompenseerd door politiek correct relativisme.

Subjectief gezien, moet ik dus bekennen dat van de benoeming “Lekker mollig en bloedmooi” het woord ‘mollig’ nog het dichtst in de buurt komt van hoe ik de shape van Ashley zou beschrijven. Op basis van deze foto zou ik zelfs eerder de term ‘dik’ van toepassing vinden.

Nu kan je dat als een kwestie van smaak beschouwen, maar ik vermoedde bij het zien van de foto dat je ook in medische termen hier rustig mag spreken van overgewicht. Als ik de online bronnen mag geloven dan weegt Ashley rond de 91 kilo en doet ze moeite op dat gewicht te blijven [2,3]. Ze zou op gewicht willen blijven om “eerlijk te blijven aan zichzelf” en waarschijnlijk vooral aan haar fans die haar anders laten vallen

Echte ‘fans’ die dus liever zien dat hun idool qua BMI (29,7) tussen ‘overgewicht’ en ‘obesitas/ernstig overgewicht’ schippert. Geen arts of diëtist die zou zeggen:” Mevrouw Graham het is echt in uw belang dat u obese blijft en niet afvalt”. Nee, wij moeten haar prijzen en de wijze waarop ze haar gewicht omhelst.

Voor mij is het een heel ander verhaal als Ashley dezelfde moeite had met haar gewicht als zovelen. Als ze moeite zou doen voor een gezond gewicht, maar daar om een of andere reden niet in slaagde en vervolgens haar figuur ‘omarmt’ in plaats van depressief te worden. Dat zou ik dan waarderen. Als ze echter bewust op het randje van obesitas blijft zitten met haar gewicht om zo ‘eerlijk te blijven aan zichzelf’ dan schieten we denk ik door in politieke correctheid en commerciële belangen.

Als Ashley dan zo de hemel in geprezen wordt dan zou ik graag op zijn minst één kritische kanttekening willen zien over de medische risico’s van een dergelijk gewicht. Ashley hoeft echter geen verklaring van gezondheid af te geven aan werkgevers.

Wat je wilt vs. wat je nodig hebt

Vroegâh had je alleen de publieke omroep op TV. Grijze mannen die bedachten wat goed zou zijn om het volk voor te schotelen. Een uur lang droog lullen over kunst? Prima want educatie is net zo belangrijk als vermaak, zo niet belangrijker. Ze hebben toch niets anders te kijken dus duwen onze pedagogisch verantwoorde programmering door de strot. Veel lol of keuze had je misschien niet, maar je wist voortaan wel het verschil tussen Monet en Manet (iets met respectievelijk minnaressen en syfilis).

Toen kwamen de commerciële zenders die volledig afhankelijk waren van kijkcijfers. Alles voorschotelen wat de klant wilt of het nu iets toevoegt of niet. Dat resulteerde in bagger als GTST en Oh Oh Cherso. Een generatie TV-verslaafde bejaarden en alcohol-verslaafde jongeren. ‘Jammer dan, wij geven het volk simpelweg brood en spelen’.

Als het gaat om een schoonheidsideaal kan je dezelfde keuze maken. Laat je een gezond ideaal zien dat door velen niet gehaald wordt? Of laat je zien wat (sommige) mensen willen zien; een ongezonder schoonheidsideaal dat voldoet aan het eigen beeld? Moeilijk, maar bevorderlijk of makkelijk, maar niet motiverend? Nu bedrijven de commerciële mogelijkheden zien van plus size models is de kans groot dat we vaker modellen met een ongezond gewicht als voorbeeld voorgeschoteld zullen krijgen. Dan mag er weer iemand aanschuiven bij Mathijs om te vertellen hoe fantastisch mooi dat wel niet is. Dat dit nu gebeurde door Antoinette verbaast niet direct. Ik kan me voorstellen dat zij zichzelf meer herkent in het figuur van een type Ashley Graham dan een Victoria’s Secrets angel .

Medium size

Als reactie op ondervoede modellen prijzen we nu de overvoede modellen. Misschien moeten we eens de middenweg bewandelen. Er zit immers een hoop tussen de min size modellen op de catwalk in Parijs en de plus size models op de covers. Wel twee tot drie hele categorieën op de BMI schaal. Dat biedt genoeg ruimte lijkt me.

Referenties:

  1. dailymail.co.uk/femail/article-3699646/She-s-s-Size-14-model-Ashley-Graham-labeled-phony-online-critics-accusing-losing-lot-weight-flaunting-slimmer-figure-recent-selfies.html
  2. healthyceleb.com/ashley-graham-height-weight-body-statistics/40966
  3. mirror.co.uk/3am/celebrity-news/size-16-model-ashley-graham-9376327

Over Kenneth Nwosu

Kenneth Nwosu is gecertificeerd fitness-docent, natural bodybuilder en heeft een achtergrond in oosterse vechtsporten als docent Ryukyu Kobujutsu (Japanse Krijgskunst). Als hoofdredacteur van FITsociety schrijft hij uitvoerig over alles met betrekking tot fitness, bodybuilding, voeding en supplementen. Als fitness fotograaf heeft hij honderden fitness fanaten in hun beste shape vastgelegd.

Plaats een reactie